LatteArt Throwdown at HorecaEvenTT in Assen

Calling all Baristi!

Sta je ook op de beurs in Assen als barista en heb je zin om even te sparren? Kom dan op maandag om 16.00 u langs bij de stand van TICINO voor de LatteArtThrowdown op de Faema Emblema!

Tha rules:
Twee baristi head to head maken beide tegelijk een latte art in een kopje. Jury beslist wie wint en doorgaat naar de volgende ronde. Best pour wins.

Freepour ONLY! No etching, no flicking, no printers, no sjablonen met cacao

Ik loop maandag even langs de stands om te kijken of je mee wilt doen! Laat je kunsten zien, het is voor de gezelligheid en je spreekt elkaar even. In this competition, everyone is a winner!

Winnaar krijgt eeuwige roem en de titel 'Best LatteArtPour tijdens HorecaEvenTT'

Tot maandag!

Coffeetrip with Coffeenerds...

Goed, een paar weken geleden waren Niels en ik op visite bij een grootmeester op het gebied van koffie in Drachten, namelijk Friso in het Smelnehus aldaar. Na wat cuppings, experimentjes met filters en wat VST-geneuzel kwam het idee op om een gezamelijke koffietrip te doen naar Hasselt en Antwerpen. Hieronder het verslag van die dag

De dag begon goed, Niels en ik moesten nog even wachten op Friso die onderweg was vanuit Drachten dus zijn we even de Starbucks binnengeschoten. Gelukkig waren we beiden wijs en namen een kop thee ipv de bekende koffie maar Friso was toch zo dapper om een to-go'tje te gaan bestellen van hun house brew voor onderweg. Een fout die hij niet meer zal maken. Onderwegrichting Hasselt kwamen de mooie verhalen alweer boven tafel en op een gegeven moment hadden we trek in koffie. Helaas geen goed zaakje in de buurt langs de snelweg maar geen nood, Friso denkt aan alles. Hij had een baristakratje opgebouwd met een mooie Kenia filter van Het Koffielab, een Hario V60, een waterkokertje met aansluiting op de auto, thermosje, wat filters... kortom Coffee-nerding langs de snelweg. Opmerking van de dag; 'Welke microlot is dit?' Niels droogjes; 'Parkinglot'. De toon was gezet en we wisten dat dit een mooie dag zou gaan worden.

KingKongCoffee, Hasselt
Ongeveer een jaar geleden hoorde ik van de plannen van mijn goede vriend Marc om een eigen espressobar te gaan beginnen. Ik ken Marc als een fanatiekeling wat betreft koffie, een persoon die van zijn hobby zijn beroep heeft weten te maken. Hij werkte als magazijnier bij een bedrijf maar was al heel erg lang aan het raadselen over hoe hij zijn eigen bedrijf zou gaan beginnen. Ik heeft veel info gezocht, al zijn moed bij elkaar geschraapt en de stap genomen. Het resultaat is te zien aan de Maastrichterstraat in Hasselt.

De zaak is super gelegen tegenover een groot schoolgebouw, in de buurt van een hotel en in een doorlopende straat richting de Markt in het centrum van de stad. Als je aan komt lopen valt je gelijk een ding op, aan de gevel hangt een groot zelfportret, tenminste dat dachten we. Als je binnenkomt voel je meteen de sfeer. Marc en zijn vrouw hebben er echt een leuk zaakje van gemaakt. Je stuit meteen op de bar die mooi opvalt door de licht blauwe kleur en de bebaarde barista die er achter staat. De zaak bestaat uit twee lagen, boven zijn extra zitplaatste die hij speciaal heeft ingericht voor de mensen die gebruik maken van het WiFi. 'Zij storen ons niet en wij storen hun niet' is de heldere verklaring. De kaart leest helder en duidelijk, je bent in een koffiezaak. Gewerkt wordt met de LittleGreenBag, lezers van mijn eerder blogpost over dit fenomeen weten hoe enthousiast ik hierover ben maar je moet wel weten hoe je de bonen behandelt. Marc weet dat als geen ander, hij zet ons drie heerlijkheden voor waar we van genieten. De Sidamo is werkelijk een gedicht en is absoluut aan te raden voor de liefhebbers. De inrichting is Rock 'n Roll, een mooie stamtafel is het centrale punt van de zaak.

Even een kleine impressie via dit filmpje. 'Hasselt is dood op zondag' werd er mij verteld. Yeah right. De zaak liep vol toen wij er zaten! En terecht!

Caffenation

Het bezoek aan Caffenation in Antwerpen stond al een tijdje op het programma voor mij en Friso, maar Niels was er nog nooit geweest. We hadden hem vantevoren gezegd om het gewoon open-minded te benaderen, het zou iets zijn wat hij nog niet eerder heeft beleefd. Dat was geheel waar, the place was packed en er hing een goede sfeer zoals altijd. Later hoorde ik Niels tegen zijn vriendin zeggen dat je met foto's dit niet kunt beschrijven, je moet het zelf ervaren. 

We werden ouderwets begroet door Rob en Bert, later kwam Jeff ook nog langs voor een cupping. Shotjes LittleGreenBag, naked filters, specials... alles kwam weer langs. Na uitgebreide felicitaties vanwege zijn Wereldkampioen Aeropress titel (go Team Sausage) hebben we zo tussendoor een aantal nieuwe koffies gecupt. Het ging om een Malawi Panwamba AAA, een Indonesia Preanger en een Burundi AA, allen op espressobranding dus hielden we rekening met iets donkere smaken. Vantevoren werden we al gewaarschuwd dat met name de Malawi behoorlijk vreemd zou zijn. De smaken die we konden onderscheiden waren die van nori (zeewier waarmee sushi wordt gemaakt), hazelnoten en houttonen. Later werd hij wel iets zoeter na afkoeling maar toch is het een vreemde koffie. Volgens mij is deze al te bestellen bij The Village in Utrecht.

 

De Indonesia Preanger  van Sumatra (volgens Jeff) is weer geheel anders dan je van een Indonesia gewend bent. De koffies uit die regio hebben vaak een donkere, aardse smaak, richting 80% chocolade en donkere, rijpe kersen. Deze was fruitig, zoeter dan we verwacht hadden en verraste ons eigenlijk allemaal. De Burundi was mooi fruitig, zoals verwacht. Naar mate de koffies koelden konden we de smaken beter onderscheiden. Er werd weer veel gepraat over koffie, randzaken en veel gelachen. Natuurlijk werd hier het pintje ook niet overgeslagen op het eind en hebben we nog genoeg besproken, ook niet-koffie onderwerpen. Uiteindelijk zijn we allen weer huiswaarts gekeerd met een paar samples van de gecupte koffies, LGB en wat secret stash Kenia Kiria. Echt, toen Jeff deze koffie aan het branden was voelde Rob een 'disturbance in the force'. My god wat kwam daar een fruit vanaf. De auto van de baristamoeder van Friso zal nog dagen geuren naar mooie koffie!

Het mooie aan zulke dagen is dat ze altijd te kort duren. Je hebt in feite te weinig tijd om echt alles te doen wat je zou willen doen en je wilt zoveel mogelijk met de mensen om je heen praten. Het fijne vind ik wel dat overal waar wij in het algemeen als koffiegekken komen we altijd weer hartelijk ontvangen worden. Dat vind ik ook het gave van de hele koffiewereld en alles er omheen.

BeanBattle!

Afgelopen vrijdag was ik aanwezig bij de zeer gastvrije crew van de Espressofabriek in Amsterdam o daar mee te doen aan de BeanBattle2, een soort van latte art throwdown in de zaak nabij de Westergasfabriek. Ik was uitgenodigd door Rick om hieraan mee te gaan doen dus daar geef ik heel graag gehoor aan.

Voorafgaand had ik geen idee wat ik moest verwachten, dus ben ik eerst nog even aan het oefenen gegaan bij mijn vriend Friso, die mij nog een paar tips meegaf en natuurlijk mocht ik gebruik maken van zijn MagicMelkPitcher genaamd 'Excalibur' om daarmee latte art te gaan schenken. De vorm van het kannetje gelijkte een beetje aan de Motta kannetjes die we allemaal wel kennen, mooie brede schenktuit die de melk mooi vloeit op de crema.

Ik was extra vroeg weggegaan uit Groningen om maar niet in de file te geraken en daardoor was ik een beetje te vroeg. Ik had nog niet gegeten maar Francesco Grasotti toverde een heerlijke risotto in elkaar en de heerlijke quiche was van Nina, een crewlid. Wat een gastvrijheid!


Uiteindelijk werd het lekker druk in de fabriek en de biertjes vlogen over de toonbank. De een na de andere baristagod kwam binnen; Kees Kraakman, Onno van Zanten en Francesco waren er natuurlijk al maar later kwamen ook nog Sander Schat, Nicole de Zeeuw, Astrid van Heumen (beide Golden CoffeeBox) en Nederlands op-een-na-beste barista Kim Staalman binnen. Kers op de taart was wel de entree van de nieuwe Nederlands Baristakampioen Coen van Sprang die ook voor de gezelligheid een kannetje melk meedeed.

Het principe is vrij eenvoudig; onder toeziend oog van een driekoppige jury (ditmaal bestaande uit Rick, Nicole en Kim) wordt er in de voorronde een freepour in een kopje verwacht. Degene met de mooiste creatie wint en gaat door naar de tweede ronde. Afhankelijk van het aantal deelnemers kan je nog een tweede ronde doen. De achtste- en kwartfinales kan het spannender worden gemaakt door verschillende opdrachten te maken in zogenaamde OddCups, diverse voorwerpen waar je een latte art in moet maken. Zo waren er bij deze BeanBattle de volgende voorwerpen; de onderzijde van een sinaasappelpers, een eierdopje, een plat dienblaadje, vierkante schaaltjes en een klein roomkannetje. Lastige obstakels. Je kan ook een latte art laten maken in een gewoon cappu kopje en in een espressokopje waarbij de voorwaarde is dat ze er hetzelfde uit moeten zien. Tricky!

De finale ging tussen Onno en Nina van de Espressofabriek en deze bestond uit een klein rubberen kinderlaarsje waarin ze de latte art moesten schenken. De winnaar was Nina, zij ontving een grote tas met cadeautjes die meegenomen waren door de deelnemers en publiek.

Uiteindelijk vond ik het een erg gaaf evenement waar het nog in de late uurtjes gezellig was. Ik moet toegeven dat ik wederom erg veel inspiratie heb gekregen door de vele gesprekken van de verschillende koffiegekken en ik denk dat zulke BeanBattles alleen maar gezelliger worden. Dank Espressofabriek en de volgende keer ben ik er weer bij! Ik zeg komt allen!

Dutch Barista Championship 2011

Zondag 27 november was het dan zover, de finales van de Nederlandse Baristakampioenschappen in de OZZOBar van het Van Der Valk hotel te Eindhoven. 8 baristi hadden zich hierop voorbereid en de favoriet voor de eindzege was ook al bekend, al met al een heerlijke start van een mooi kampioenschap. Ik werd samen met BrewMaster Frans Taapken van de Eenhoorn ingedeeld in de schoonmaakploeg, ik mocht machines reinigen en klaarmaken voor de baristi. Een klusje waarbij ik niet geheel ongeschonden uit de strijd ben gekomen. De jury bestond uit de top van de baristawereld, voor techniek deden Patrick Groenewold en koffiejuf Moniek Smit streng maar uiterst rechtvaardig hun best. Sensoring was in handen van Liesbeth Sleijsters, Rose van Asten, Onno van Zanten en Bjorn Aerts geleid door een Internationaal Jurylid.



De eerste die begon was Lisette van De Blonde Pater, een echt baristabedrijf wat met twee baristi veertegenwoordigd was in de finales, de ander was namelijk Marielle. Het begon goed, je zag de zenuwen maar uiteindelijk bedwong ze die en deed een magistrale performance die haar uiteindelijk de 7e plaats opleverde. Marielle werd uiteindelijk 5e.

Jochem van Taylor St. Baristas uit Londen was een deelnemer die ik hoog inschatte. Hij had een mooie performance laten zien tijdens de voorronde waarbij hij gebruik maakte van de Hario Drip pot met cloth filter waarin hij voor zijn signature gebruik van maakte. Ik als SlowCoffee geek was hier helemaal gek op en vond dit uiterst ingenieus gebruik maken van de nieuwe SlowCoffee trend. 

Er was een 'vreemde eend' in de bijt bij de finales, Joost van de Bakkersfabriek uit Utrecht. Getraind door misschien wel de beste trainer van het veld Joost Leopold deed hij zijn performance. Zijn special bestond uit Iles Flottantes, waarbij eiwitschuim werd gebruikt samen met de koffie om een heerlijk harmonieus geheel te vormen en daarmee liet hij zijn bakkersroots zien wat mij in elk geval enthousiasmeerde. Het was een persoonlijke favoriet van mij, mede omdat hij op de derde dag in de voorrondes als laatste zijn performance mocht doen en uiteindelijk doorging naar de finales. Een geweldige prestatie!

 

Uiteindelijk ging het toch om de presentatie van de topfavoriet; Coen van Sprang. De winnaar van de Louis Claus trofee van 2010 en begeleider van Yakup in Colombia liet er geen gras over groeien en let meteen zien waar hij voor kwam; winnen. Zijn performance had nog wel een paar aanpassingen ondergaan sinds de voorrondes en dat merkte je wel, zijn commentaar was dat dankzij de aanpassingen 'alles nog mooier werd'. Ik had de 'eer' zijn machine en werkplek te mogen reinigen en dat was even wennen, maar als je wilt winnen moet je oog voor detail hebben.

De laatste barista was ook een favoriet van mij, Kim Staalmans deed precies wat ze moest doen en zetten een perfecte performance neer. Haar signature was mooi uitgevoerd en haar handelingen precies en nauwkeurig. Mooie performance met een mooie filosofie erachter. Ik geloof echt een toptalent voor de toekomst en ze wordt nog wel een keer kampioen.

Uiteindelijk de uitslag:

1. Coen van Sprang - Lebkov
2. Kim Staalman - CoffeeCompany
3. Jochem Verheijen - Taylor St. Baristas, London
4. Inge de Boer - Marx 'O Larrys
5. Marielle Fiene - De Blonde Pater
6. Mark Hermens - Maro's
7. Lisette Massop - De Blonde Pater
8. Joost Vermeulen - De Bakkerswinkel

De Louis Claus trofee ging verdiend naar Kim Staalman.

Nog even een laatste noot, tijdens de prijsuitreiking werd de Louis Claus bokaal uitgereikt door de ouders van Louis Claus. Ik heb hem persoonlijk nooit gekend maar je voelde de ontroering en emotie van alle deelnemers en publiek toen hij uitgereikt werd door zijn ouders. De tranen van een jurylid zeggen mij genoeg om te beseffen dat deze man een toonbeeld was voor de gehele baristawereld. Dit heeft mij best diep geraakt en vind het spijtig dat ik hem nooit eens heb mogen spreken. Ik ben absoluut van mening dat deze prijs in stand moet worden gehouden voor de talenten binnen de baristacompetitie en hoop dat de uiteindelijke winnaar nog eens zichzelf nationaal kampioen mag gaan noemen.

Coffee Apps

De laatste tijd zijn er veel apps op de markt voor je smartphone die koffie als thema hebben. Veel mensen vragen mij wel eens welke apps ik de beste vind dus vond ik het wel leuk om hier een stukje over te schrijven.

Intelligentsia
De app van Intelligentsia is een persoonlijke favoriet van mij. De app is duidelijk en overzichtelijk en heeft als doel jou als consument informatie te geven welke koffiesoorten ze op dit moment in de winkel hebben. De app is overzichtelijk en hij downloadt automatisch de laatste koffiesoorten die ze op voorraad hebben. Elke soort heeft een kleine omschrijving van de smaak, wat foto's (meestal van de plantages) en de herkomst wordt weergegeven. Naast het koffieaanbod vind je er uitleg over wat Intelligentsia is, hoe ze te werk gaan, info over hun direct trade systeem en wat The Black Cat project inhoudt. Tevens is er een brewtimer en stap-voor-stap uitleg over de verschillende zetmethodes voor SlowCoffee. Als je hem nog niet hebt, download hem dan NU!

HasBean
De HasBean app bekijk ik eigenlijk wel dagelijks omdat ik benieuwd ben naar wat Steve er nu weer op heeft gezet. Steve Leighton is de eigenaar van HasBean en hij is in mijn ogen een grote koffielegende. Ik vind dit een overzichtelijke app met alle info die je eigenlijk verwacht. Je kan de laatste aanbiedingen van koffie bekijken, nieuwe koffiegadgets, zijn blog, tweets, video's en brewguides. Vooral de brewguides zijn een aanrader, ze zijn mooi weergegeven en het wordt erg goed uitgelegd. Begin met de eerste, daarna op volgorde de rest. Je kan zelfs koffie bestellen via de app, afgerekend met PayPal. Al met al een app die je echt moet hebben.


In My Mug
Eigenlijk hoort deze ook thuis in het rijtje van Steve Leighton. In My Mug is een app die Steve maakte voor het presenteren van zijn koffiesoorten. Hij zet filmpjes online waarin hij vertelt wat de koffie is, hoe hij smaakt en hoe hij hem heeft gezet. Hij doet dat vanuit zijn hoofdkwartier of vanuit de roastery. Je kan alle episodes terugkijken via de app, cupping notes maken, zoeken op koffiesoorten etc.

TamperTantrum LIVE
Dit is een app die elke koffieondernemer wel een keer gezien moet hebben. TamperTantrum is wederom een app van Steve Leighton maar hij gaat interviews houden met verschillende kopstukken uit de koffiewereld. Je krijgt filpjes en podcasts te zien van oa Gwylim Davies, John Gordon, James Hoffmann en nog vele anderen die vertellen over hun ervaringen en hun meningen over de koffiewereld en over de koffie industrie. Met name de presentatie van Gwylim Davies over vrouwen in de koffie en James Hoffman over Service in de koffie industrie zijn de moeite waard.

HandDrip
LET OP! Als je deze downloadt zijn er twee verschillende, eentje is in het Koreaans, eentje in het Engels. Die in het Engels kost geld dus als je Koreaans spreekt is die al goed genoeg voor jou. Dit is een app die ik recentelijk heb gevonden, het is een app die de verschillende filterzetmethodes voordoet aan de hand van filmpjes. Het gaat hierbij om de Melitta, Kalita wave, de Kono Dripper, de cotton funnel dripper en nog een paar andere dripmethodes. Voor elke SlowCoffeeNerd een must have.

Bloom Coffee App
Deze is vrij nieuw maar toch al een hele fijne app. Het is een app die je kan gebruiken voor het opslaan en maken van je verschillende koffierecepturen voor SlowCoffee. Je kan kiezen uit een zetmethode, daarna kan je de bonen invullen, grammage en watergrammage. als je dan op PLAY drukt loopt de timer af en geeft hij de bloomtijd aan inclusief de hoeveelheid water die je moet gebruiken en wat je daarna moet doen. Als de bloomtijd is afgelopen geeft hij een seintje en kan je de rest van het water opschenken. Een ideale app die je helpt bij het maken van een mooie SlowCoffee en je moet hem zeker downloaden.

CoffeeTools by Espressoparts
Deze app is een hele mooie app om je espressoshots in op te slaan en te evalueren. Je vult je gegevens in, de app rekent een formule/receptuur voor je uit en je kan aan de slag. Deze app is ideaal voor het documenteren van de verschillende bonensoorten en resultaten van recepturen.









Dit waren mijn favoriete apps voor koffienerds zoals ik, mocht je er zelf nou ook eentje hebben die het delen waarc is, laat het me dan even weten. Ik ben altijd op zoek naar mooie apps die me kunnen helpen mijn kennis te vergroten.

How SlowCoffee changed my life

Hello!

It's time for my second blogpost and I was thinking the subject should be my turning point in coffee, the SlowCoffee experience.

Last year in september, my good friends from Baristashop.nl gave me the message of the latest filtering techniques. Well, actually they are already quite old but it was returning to the coffee houses all over the world, so why not in my store. I bought myself an aeropress, a 3-cup chemex, a plastic hario one cup filter and a clever dripper. I also bought differect kinds of filters, brown and white ones to try which were better for the extraction. I didn't want a french press, I already used those and I wasn't impressed. I worried about the taste of the coffee, because the grinds were in contact with the coffee constantly. Later I realised that I could easily pour it over in a little pitcher but back then I wasn't that clever ;)

I started experimenting with my own house blend that I used on a daily basis for the franchise, and it was a very dark espresso roast. You could imagine how it would taste like, it was dark, bitter, burnt and just tasted awful. It's a great blend for an espresso in generally, but for this type of fiddeling with coffee it was unsuitable. Thats why I just forgot about the slowcoffee gadgets and put them aside for a little while.

Later on, I realised that I was probably using the wrong kind of coffee for it. So I ordered the book from Scott Rao 'Everything But Espresso' to learn more bout extractions and how they behave in the different filtering techniques. My eyes were opened right away! Terms as TDS, extraction yield, brew ratio, various calculations and also how to handle the grinder and what the water quality dows to your brew invaded my mind. I also learned that you must use lighter roasted beans to get the best extraction and so I started to order single origins from roasters.

Almost immediately I could taste the difference, so I orderd more and more. At one point I was just ordering beans to try them for myself and making just slowcoffee with them for myself. I was amazed by the results.

At this point I realised that after almost three years in the coffee shop business I was missing out on the good stuff, so I did the SCAE-baristacourses and started to develop my tatste for coffee. I participated in the first Dutch BrewersCup and Aeropress Championships, attended the Belgian Aeropress Championships and worked as a volunteer at the SCAE World Of Coffee in Maastricht at the BrewBar. I developed a tatse sense and I was growing in my skills.

During the SCAE Level 2 exam, I had to make coffee in a different way then using the espressomachine. The examinator took a shot of me when preparing a chemex. Sadly, it is in Dutch but I think you get the idea ;)

 

Koffiemasters Apeldoorn

Afgelopen Augustus was ik uitgenodigd door Sander Arnoldussen van Koffie Op Wielen uit Apeldoorn om jurylid te zijn tijdens een nieuw event genaamd 'Koffiemasters' waarin de lokale horeca het tegen elkaar opnam in een wedstrijd voor het lekkerste kopje koffie van de stad. De overige juryleden waren Liesbeth Sleijsters van CocoonCoffee, Patrick Groenewold van SingleEstate Coffee en Joost Leopold van De Koffieschool. Ik voelde me dus een groentje op het gebied van jurering bij deze toppers! Natuurlijk had ik mijn aeropressje meegenomen voor nog wat lekkere koffie voor de eerste kandidaat ging beginnen.

Het evenement vond plaats in Cafe van Kinsbergen in Apeldoorn. Ze hadden een mooie stand opgebouwd met twee SanRemo espressomachines, een podium, een digitale klok (misschien ook interessant voor de finales van de DBC!), een koelkastje voor de melk en een jurytafel. De hele show werd aan elkaar gepraat door een bekende van de organisatie en die deed dat uitermate naar behoren. Naast de overall prijs hebben we ook nog 4 oorkondes uitgedeeld, namelijk die voor de beste smaak, beste presentatie, beste signature drink en beste techniek.

De regels waren vrij eenvoudig, de deelnemers moesten binnen 15 minuten vier espressi, vier cappuccini en vier signature drinks maken die bereid waren met de espresso die ze dagelijks gebruiken in het bedrijf. Als jury hebben we dus alle melanges geproefd die je maar kan bedenken. Uit mijn hoofd, Peeze, Segafredo, Bazar, Musetti, Illy en een paar 'huismelanges'.

De espressi ware zoals verwacht behoorlijk anders dan we gewend waren, maar we hebben toch een paar goede espressi geproefd. De laatste die we kregen was een espresso van Cafe Hamer die goed gezet was. hij verdiende dan ook terecht de oorkonde voor de beste smaak. De beste presentatie ging naar Bart van Cafe Confetti vanwege zijn manier van presenteren. Hij vertelde goed wat hij deed en deed dat opgewekt en aandachtig.

De winnaar voor de beste techniek ging naar Lisa van De Heerlijckheyd, zij had een goede techniek van het maken van de juiste koffiespecialiteiten en deed dit vol overgave. De oorkonde van de beste signaturedrink ging naar Loes van Het Nieuws van Apeldoorn. Zij had een sig gemaakt van peperkoek, cookies-siroop en een mousse van vanille. Daarbij had ze een huisgemaakte brownie gemaakt. Het leuke was dat ze het samen met de chef bedacht had! Over het algemeen waren er veel leuke signaturedrinks. Ik heb een Cona met Syphon filter gezien waarbij in het bovenste gedeelte specerijen en noten werden toegevoegd die tijdens de performance infuseerden met de koffie. Interessant! Maar er waren ook een paar kleine teleurstellingen bij, bijvoorbeeld dat iemand zich niet zo goed had voorbereid en als signature drink een doorgewone Latte Macchiato maakte. Dat was dan ook het uiterste, de overall indruk was erg leuk.

De uiteindelijke winnaar was Lizzy van Cafe Martins. Zij had de beste techniek, de beste espresso, goede cappuccini en een leuke signature. De doorslaggevende factor voor de jury was dat zij tijdens haar performance de espresso die ze gebruikte voor de cappuccini wegdeed en verving voor een nieuwe vanwege een te lange doorlooptijd. Dit vereist lef en vakmanschap en dit imponeerde de jury op dusdanige wijze dat zij zich nu de Koffiemaster van Apeldoorn mag noemen! Lizzy, we zien je volgend jaar bij de Dutch Barista Championships!

Als slotconclusie denk ik dat het doel van de Koffiemasters behoorlijk goed gehaald is. Het werd georganiseerd om de koffiebeleving in Apeldoorn op een voetstuk te zetten door de lokale horeca een kans te geven zich te presenteren. Het was goed gecommuniceerd door zowel de organisatie als de deelnemers en er was dan ook veel publiek aanwezig. Op een gegeven moment was het zelfs zo dat de ruimte te klein was! Al met al een geweldig evenement dat zeker een vervolg moet hebben, het kan in elke stad denk ik wel plaatsvinden. Hopelijk ben ik dan weer jurylid... maar dan wel met draaiende stoelen en een knop voor me? ;) 

Hieronder nog een paar filmpjes voor een kleine sfeerimpressie!