Thoughts...

This is kinda like a ego blogpost. I've got so much emotions in me and I really need an outlet for them. Don't worry, it's not about private life or anything, it is about coffee.

Wow! What a crazy six months. So much stuff has happened that I don't even know how to put everything into place.

Since the opening of Black & Bloom, many things have happened with me. I've been in newspapers, magazines, websites, social media, blogposts... and it even does not stop.

It is hard for me just dealing mentally with all this attention. I've been working in coffee now for almost six years and I never thought those brown beans would affect my life so much. I started in the restaurant, got two shops in franchise, quit the franchise and now working on a high level of coffee-making in my own shop built from scratch.

I'm feeling proud of myself what I have accomplished over the last six months. I've been through a lot the last year but I've managed to keep my head up and overcome many obstacles. Now, I'm working in an environment where I feel myself really at home. Working behind the Synesso never felt so rewarding. The brewbar is amazing and I'm learning so much from coffee these days.

The biggest impact for me is all the different coffees that I'm tasting at this moment. There is so much flavour in every country, variety, washed or unwashed, honey processed, the roast.... everything.

I was surprised how many people really love the shop. I'm getting compliments about the shop and the coffee almost every day and I feel proud knowing that the smile they got from drinking the stuff is actually a big part of my love and attention for the coffee.

I see a lot of new projects recently starting up and I know exactly how they feel and how nervous they are. Will they do well? Will they manage it? Did they think of everything, nothing is missing? Financially everything ok? I know what they feel, insecurity is a real pain in the ass. It is good though that projects who I'm really keeping in touch with really are working out just fine. Very proud of these pioneers.

To be honest, I'm a bit scared of the summer period. My experience with the franchise was that when temperatures rise the coffee flow goes down. But I think that the addition of extra cold drinks like Fritz Kola, Cold Coffee & Tea brews and organic juices will help me through summer.

Barista & Social Media

De laatste tijd ben ik veel aan het nadenken geweest over mijn persoonlijk social media gedrag. Het gaat dus over de manier waarop ik mijzelf presenteer door middel van social media. Ik ben sinds een paar jaar in het bezit van een twitter account en heb sinds kort ook een persoonlijke facebook pagina en een facebook webpagina voor mijn project. Ik heb via mijn iPhone contact tot beide websites en ik maak hier dan ook veel gebruik van.

Voor de mensen die het nog niet weten, ik ben @Viva_Barista en kom uit Groningen. Mijn officiële persoonlijke facebookpagina is op mijn naam te vinden en ik heb ook nog de pagina 'Black & Bloom' aangemaakt maar die is nog niet openbaar. Daarnaast heb ik een website op eigen naam genaamd vivabarista.nl maar daar doe ik nog niet veel mee en waarschijnlijk ga ik die opheffen.

Sinds ik vanaf augustus werkloos bij huis zit ben ik mijzelf meer en meer op social media gaan begeven. Ik merkte dat het een goede manier is om 'op de hoogte' te blijven van alle nieuwe dingen rond mijn vakgebied. Zo kwam ik er met name achter dat er een aantal soorten mensen die op twitter zitten en ik begon na te denken hoe ik mijzelf presenteerde via deze media.

Ik merk dat er veel mensen mij volgen die graag iets aan mij willen verkopen. Zo krijg ik veel reclame van koffiemerken met nieuwe machines en nieuwe donker gebrande bonensoorten. Ook zie je vaak dat er veel opdrachten binnen gehaald zijn en dat ze daar zijn ze erg blij mee. Natuurlijk erg fijn voor ze maar ik heb er niet echt een boodschap aan. In mijn optiek is het mooi om te zien dat veel horecabedrijven investeren in betere koffie door opdrachten te geven aan branders en vertegenwoordigers om op die manier de kwaliteit van koffie in hun bedrijf te verbeteren. Ook de verschillende bedrijven van 'Barista op locatie' doen goede zaken, de ene opdracht naar de andere halen ze binnen. Ook hiermee wordt goede koffie op locatie steeds belangrijker en wordt dit beter gewaardeerd door de opdrachtgevers. Mooie ontwikkelingen.

Ik zie dat veel volgers van mij 'geinteresseerd' zijn in koffie of in elk geval 'hier iets mee doen'. Ze zetten dan in hun omschrijving dat ze 'barista' of 'thuisbarista' zijn. Veelal zijn het ook nog eens ICT'ers, administratieve medewerkers, doktoren, marketingmensen... kortom ze bedrijven naast het baristavak ook nog een andere tak van sport. Deze mensen zijn verrukt als ze uit hun Jura of Saeco een heerlijke cappuccino of espresso weten te persen en dit te delen met de rest van de wereld. Je hebt uitzonderingen natuurlijk, ik heb ook een aantal volgers die met behulp van een mooie molen en een ECM Technika of een Vibiemme Domobar best een mooi kopje koffie kunnen neerzetten. Deze mensen zijn gepassioneerd en willen een zelfde kwaliteit thuis als dat ze bij een espressobar in de stad kunnen krijgen. Je ziet ook meer filtergekken, mensen die geen espressomachine hebben maar gerust bezig zijn met een chemex of een aeropress. Fijn om deze ontwikkelingen te zien.

Uiteraard heb je ook nog de vakiditoten, de koffienerds en de branderijen. Dit zijn de mensen die ik het liefste zie in de tijdlijn. Ik vind het mooi om via de social media te zien wat anderen in het koffievak zo erg bezighoudt. Ik zie veel mooie latte art voorbijkomen, veel nieuwe bonensoorten en mooie foto's van een espresso die uit de machine loopt. Ik haal veel inspiratie uit deze mensen en vind het fijn om te zien wat ze zoal doen.

Hoe zie ik mezelf op twitter en facebook? Welnu, ik ben in 2010 begonnen met twitteren. Ik wilde zien of het gebruik van social media invloed zou hebben op mijn verkopen en dat heb ik geweten. Ik was toen nog maar een half jaar serieus bezig met het koffievak, ik was nog pril in het gebruik van andere bonensoorten en slowcoffee was bij mij nog in een experimentele fase. Ik begon met koffiefeitjes, leuke weetjes over koffie te versturen op twitter en ik merkte langzaam dat mensen mij gingen volgen door het gebruik van #koffie en #koffieRT. Ook merkte ik dat je niet zomaar iets op twitter kon zetten, zo was mijn voetbalvoorkeur uitspreken totaal uit de boze. Ik moest ook voorzichtig zijn met het uiten van emoties op twitter. Toen ik een beetje in de put zat met de afwikkeling van het een en ander twitterde ik hierover. Ik merkte dat mijn volgers er niet op zaten te wachten dus hield ik er snel mee op. Toen ik eenmaal wat meer in de flow zat merkte ik dat ik ook foto's kon twitteren en daar heb ik dan ook gebruik van gemaakt. Ik twitterde foto's van nieuwe bonensoorten, experimenten met slowcoffee en nieuwe gadgets zoals de VST's. Hierdoor nam de interesse van buitenlandse baristi ook toe en dat heeft me wel wat leuk contacten opgeleverd. Ondertussen heb ik zo'n 640 volgers en volg ik er zelf iets van 450 en ik ben daar best wel trots op. Ik zit sinds kort op facebook en ik heb al wel wat volgers, veelal familie, vrienden en de koffiegekken die ik ook op twitter heb. Ik gebruik facebook nu nog op de verkeerde manier maar als mijn project straks van de grond komt ga ik er meer gebruik van maken.

Terugkomend op mijn eigen vraag; hoe is mijn gedrag op de social media? Ik gebruik twitter omdat ik het een leuk medium vind om over mijn passie te praten met mensen uit binnen en buitenland. Ik wil daarnaast laten zien aan de mensen dat ik verstand heb van koffie en dat er hier in Noord Nederland ook een fanatieke barista community aan het ontstaan is en ik wil laten zien dat het zich loont om een keer naar het noorden af te reizen om dit te aanschouwen.

Verder merk ik wel dat ikzelf vaak teveel laat merken dat ik er ben. Ik zie tweets van mensen voorbij vliegen die dan ergens zijn op een evenementje en dan denk ik wel eens daar had ik ook bij willen zijn. Zo zie ik ook wel eens foto's voorbij komen van cuppings, meet-ups etc waar dan bekenden van mij wel bij zijn maar waar ik dan niet voor ben uitgenodigd. Misschien komt dat omdat ik op het moment ook even niks interessants heb te melden maar ik heb wel de kennis en ervaring in huis. Dan relateer ik dit weer aan mijn twittergedrag. Als ik teveel en te vaak reageer op tweets kunnen mensen zich er aan ergeren, ze kunnen me zien als wijsneus of als iemand die zich overal mee bemoeit en laten ze me links liggen. Terwijl ik juist alleen maar mezelf wil verbeteren, wil leren van mensen en van inzichten. Ook ik heb nog dingen waar ik me op wil verbeteren, ik wil meer leren van smaakomschrijvingen, het branden van koffie of hoe anderen bepaalde zaken aanpakken. Ik ben bang dat mensen van mij een kant zien die eigenlijk helemaal niet de bedoeling is. Ik denk dat dit met name komt doordat ik in het begin te fanatiek was met verkeerde tweets en het aloude credo 'You'll never get a second chance to make a first impression' schiet dan vaak door mijn hoofd.

Ik wil proberen mijzelf hierin te verbeteren en dus wil ik mijn twittergedrag naar jullie allen aanpassen. Ik denk ook dat als ik eenmaal weer wat te doen heb dat dit dan ook vanzelf zal komen. Ik kan dan weer tweets versturen over de brewbar, de doorloop en recepturen van espresso en andere koffiegerelateerde dingetjes.

Dutch Brewerscup 2012

Afgelopen maandag was het dan zover, na bijna mijzelf een maand te hebben voorbereid werd het tijd voor mijn performance voor de Brewerscup 2012 tijdens de beurs 'Beleef koffie /  Beleef thee 2012' in de Jaarbeurs te Utrecht. Ik had mezelf voorgenomen om zo goed mogelijk mijn best te gaan doen en dan maar te zien waar ik zou eindigen. Uiteindelijk werd het een puntenspel tussen de eerste drie waarbij ik als tweede was geëindigd. Het bleek zelfs om tienden van punten te gaan en daardoor was het erg spannend.




Voorbereiding
Ongeveer een maand geleden heb ik een drietal telefoontjes gestuurd naar een paar bevriende branders of die mij wilden helpen in de zoektocht naar de titel. Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij Patrick Groenewold van Single Estate die mij aan een prachtige koffie heeft geholpen, namelijk de Ethiopia Sidamo Unwashed, 100% arabica uit de Gorbicho streek. Deze koffie heeft de eerste plek behaald in het UKC Ethiopie cupping. Het is een koffie met als variëteit de Ethiopia Heirloom, deze koffie is een afstammeling van de eerste planten die vanuit Jemen naar Midden-Amerika en Indonesië werden verscheept en hij kenmerkt zich in de smaken die hij afgeeft. Smaken als zoet fruit, wilde bessen, chocolade en assam thee werden genoemd.

Ik ging er mee aan de slag en merkte dat met name een lichte branding met een uiteindelijk langere extractie de sleutel was voor het naar boven halen van de mooie smaken. Dus had ik de optie uit de Espro press, een standaard French press, de Clever dripper of de Aeropress inverted style en heb ik uiteindelijk gekozen voor de aeropress. Ik wilde namelijk een mooie creamy koffie en de aeropress is hier uitermate geschikt voor.

Ik heb een aantal verschillende recepturen geprobeerd en ook het verschil tussen filterpapier en de Disk. Uiteindelijk heb ik gekozen voor de DiskFine, een nieuw product van AbleBrewing. Ik merkte dat met filterpapier de smaak van de koffie wat vlakjes werd, het papier nam teveel smaken weg uit de koffie. Met de DiskFine kwam met name de zoetheid enorm naar voren en naar mate de koffie steeds beter ontgaste werden de smaken helderder en mooier. Ik was tevreden met de receptuur maar ik moest hem nog wel testen op TDS. Ik ging hiervoor naar mijn vriend Friso en die heeft hem uitgebreid met mij getest op smaak, balans, aciditeit etc en de TDS waarde was ook nog eens goed dus ik wist dat mijn koffie goed was.


Routine

Uiteindelijk maar eens gaan oefenen op routine en dat was nogal een gepuzzel. Ik wilde namelijk tijdens mijn performance wat vertellen over de koffie en wilde zoveel mogelijk info vertellen. Dus ging ik eerst aan de slag met de volgorde van werken. Ik had eerst een methode waarbij ik de aeropress's alle drie tegelijk door kon duwen maar dat was geen goed idee. Je krijgt namelijk tijdsverschil doordat je ze niet tegelijk kan opschenken. Daardoor zijn de koffies niet gelijkmatig gezet en dat kost punten. Dus moest ik aan de slag met een methode waarbij ik wel de gelijkmatigheid kreeg en dat is uiteindelijk gelukt door een routine te bedenken waarbij ik twee verschillende handelingen op een bepaald tijdstip doe. Omdat ik in mijn receptuur gebruik maakte van een langere extractie gaf mij dit de tijd om tijdens het zetten iets te vertellen over de koffie en daarmee was de kous af. Dit heb ik uiteindelijk lang geoefend tot het bijna natuurlijk werd.

Nadat ik mijn routine en tijdstippen nauwkeurig had geoefend ben ik aan de slag gegaan met de presentatie en het uitzoeken van materialen. Ik had besloten alles uit de kast te halen, menukaartjes, muziek, mooie glazen, tafelkleedje... kortom een zo mooi mogelijk presentatie. Ook had ik een tekst geschreven die ik tijdens de wedstrijd ging vertellen en daarin vertelde ik wat over de koffie, de methode van de aeropress en temperatuurbeheersing. Deze routine heb ik zeer veel geoefend tot ik zeker wist dat het me zou gaan lukken.

Competitie
De competitie bestond helaas maar uit zes deelnemers en daar baalde ik toch wel van. Het is een hele leuke competitie waarbij veel kennis vrijkomt over de koffiesoorten, de methode en nog andere facetten van het schenken van koffie. Bij de wedstrijdstand waren helaas geen middelen voor geluid zodat het publiek niks kon verstaan van wat er allemaal gezegd werd. Dit vond ik hoogst vervelend, daardoor waren wij slecht verstaanbaar voor zowel publiek als jury. Voorbereiding vond plaats aan de linkerzijde van de performancetafel en ook deze was niet helemaal in orde. De tafel bestond uit een zinken werkblad en dat was niet helemaal vlak waardoor er soms scheef gewerkt moest worden. Hopelijk wordt er volgend jaar meer aandacht aan geschonken door de organisatie want dit was wel een beetje hinderlijk. De verlichting was goed, de sfeer ook en dus gingen we aan de slag.

Deelnemers:
Simon Boone - Or Espresso te Gent
Gerben Engelkes
Dagmar Geerlings - Caffe Barista te Utrecht
Friso van der Mei - Smelnehus te Drachten
Frans Taapken
Ray Kornet - Coffee United Amersfoort

Als je op onderstaande link klikt kom je op het filmpje van de Brewerscup en zie je ook de performances van de deelnemers.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=hD3ZKZBL0j4

Uitslag:
1. Frans Taapken
2. Gerben Engelkes
3. Friso van der Mei
4. Ray Kornet
5. Simon Boone
6. Dagmar Geerlings

Ethiopia Sidamo grade 3

                  Cola Zero

Mijn wedstrijdkoffie:

Ethiopia Sidamo
Unwashed

100% arabica

Regio: Sidamo
Streek: Gorbicho Rogicha
Hoogte: 1400-1800m

Variety: Ethiopia Heirloom

Gebrand door Single Estate,
Patrick Groenewold


Receptuur:

Methode: Aeropress

Filter: DISK Fine

Methode: Inverted

Bonen: 15,2gr

Water:  250gr

Temperatuur: 

Bloom: 86-87gr C

Extractie: 74-76gr C

Beverage: 60-62gr C

Serveren: 55-57gr C

1.         Maal de bonen iets grover dan normaal voor Aeropress

2.         Giet 30gr water op de maling

Bloomtijd: 30 seconden

3.         Daarna opgieten tot 250gr

4.         1^e extractie: 2.00 minuten

5.         4x omroeren, filter plaatsten en op het kannetje zetten

6.         Bij 3.00 min doorduwen, klaar bij 4.00 min

7.         Serveren tussen de 55-57gr C

LatteArt Throwdown at HorecaEvenTT in Assen

Calling all Baristi!

Sta je ook op de beurs in Assen als barista en heb je zin om even te sparren? Kom dan op maandag om 16.00 u langs bij de stand van TICINO voor de LatteArtThrowdown op de Faema Emblema!

Tha rules:
Twee baristi head to head maken beide tegelijk een latte art in een kopje. Jury beslist wie wint en doorgaat naar de volgende ronde. Best pour wins.

Freepour ONLY! No etching, no flicking, no printers, no sjablonen met cacao

Ik loop maandag even langs de stands om te kijken of je mee wilt doen! Laat je kunsten zien, het is voor de gezelligheid en je spreekt elkaar even. In this competition, everyone is a winner!

Winnaar krijgt eeuwige roem en de titel 'Best LatteArtPour tijdens HorecaEvenTT'

Tot maandag!

Coffeetrip with Coffeenerds...

Goed, een paar weken geleden waren Niels en ik op visite bij een grootmeester op het gebied van koffie in Drachten, namelijk Friso in het Smelnehus aldaar. Na wat cuppings, experimentjes met filters en wat VST-geneuzel kwam het idee op om een gezamelijke koffietrip te doen naar Hasselt en Antwerpen. Hieronder het verslag van die dag

De dag begon goed, Niels en ik moesten nog even wachten op Friso die onderweg was vanuit Drachten dus zijn we even de Starbucks binnengeschoten. Gelukkig waren we beiden wijs en namen een kop thee ipv de bekende koffie maar Friso was toch zo dapper om een to-go'tje te gaan bestellen van hun house brew voor onderweg. Een fout die hij niet meer zal maken. Onderwegrichting Hasselt kwamen de mooie verhalen alweer boven tafel en op een gegeven moment hadden we trek in koffie. Helaas geen goed zaakje in de buurt langs de snelweg maar geen nood, Friso denkt aan alles. Hij had een baristakratje opgebouwd met een mooie Kenia filter van Het Koffielab, een Hario V60, een waterkokertje met aansluiting op de auto, thermosje, wat filters... kortom Coffee-nerding langs de snelweg. Opmerking van de dag; 'Welke microlot is dit?' Niels droogjes; 'Parkinglot'. De toon was gezet en we wisten dat dit een mooie dag zou gaan worden.

KingKongCoffee, Hasselt
Ongeveer een jaar geleden hoorde ik van de plannen van mijn goede vriend Marc om een eigen espressobar te gaan beginnen. Ik ken Marc als een fanatiekeling wat betreft koffie, een persoon die van zijn hobby zijn beroep heeft weten te maken. Hij werkte als magazijnier bij een bedrijf maar was al heel erg lang aan het raadselen over hoe hij zijn eigen bedrijf zou gaan beginnen. Ik heeft veel info gezocht, al zijn moed bij elkaar geschraapt en de stap genomen. Het resultaat is te zien aan de Maastrichterstraat in Hasselt.

De zaak is super gelegen tegenover een groot schoolgebouw, in de buurt van een hotel en in een doorlopende straat richting de Markt in het centrum van de stad. Als je aan komt lopen valt je gelijk een ding op, aan de gevel hangt een groot zelfportret, tenminste dat dachten we. Als je binnenkomt voel je meteen de sfeer. Marc en zijn vrouw hebben er echt een leuk zaakje van gemaakt. Je stuit meteen op de bar die mooi opvalt door de licht blauwe kleur en de bebaarde barista die er achter staat. De zaak bestaat uit twee lagen, boven zijn extra zitplaatste die hij speciaal heeft ingericht voor de mensen die gebruik maken van het WiFi. 'Zij storen ons niet en wij storen hun niet' is de heldere verklaring. De kaart leest helder en duidelijk, je bent in een koffiezaak. Gewerkt wordt met de LittleGreenBag, lezers van mijn eerder blogpost over dit fenomeen weten hoe enthousiast ik hierover ben maar je moet wel weten hoe je de bonen behandelt. Marc weet dat als geen ander, hij zet ons drie heerlijkheden voor waar we van genieten. De Sidamo is werkelijk een gedicht en is absoluut aan te raden voor de liefhebbers. De inrichting is Rock 'n Roll, een mooie stamtafel is het centrale punt van de zaak.

Even een kleine impressie via dit filmpje. 'Hasselt is dood op zondag' werd er mij verteld. Yeah right. De zaak liep vol toen wij er zaten! En terecht!

Caffenation

Het bezoek aan Caffenation in Antwerpen stond al een tijdje op het programma voor mij en Friso, maar Niels was er nog nooit geweest. We hadden hem vantevoren gezegd om het gewoon open-minded te benaderen, het zou iets zijn wat hij nog niet eerder heeft beleefd. Dat was geheel waar, the place was packed en er hing een goede sfeer zoals altijd. Later hoorde ik Niels tegen zijn vriendin zeggen dat je met foto's dit niet kunt beschrijven, je moet het zelf ervaren. 

We werden ouderwets begroet door Rob en Bert, later kwam Jeff ook nog langs voor een cupping. Shotjes LittleGreenBag, naked filters, specials... alles kwam weer langs. Na uitgebreide felicitaties vanwege zijn Wereldkampioen Aeropress titel (go Team Sausage) hebben we zo tussendoor een aantal nieuwe koffies gecupt. Het ging om een Malawi Panwamba AAA, een Indonesia Preanger en een Burundi AA, allen op espressobranding dus hielden we rekening met iets donkere smaken. Vantevoren werden we al gewaarschuwd dat met name de Malawi behoorlijk vreemd zou zijn. De smaken die we konden onderscheiden waren die van nori (zeewier waarmee sushi wordt gemaakt), hazelnoten en houttonen. Later werd hij wel iets zoeter na afkoeling maar toch is het een vreemde koffie. Volgens mij is deze al te bestellen bij The Village in Utrecht.

 

De Indonesia Preanger  van Sumatra (volgens Jeff) is weer geheel anders dan je van een Indonesia gewend bent. De koffies uit die regio hebben vaak een donkere, aardse smaak, richting 80% chocolade en donkere, rijpe kersen. Deze was fruitig, zoeter dan we verwacht hadden en verraste ons eigenlijk allemaal. De Burundi was mooi fruitig, zoals verwacht. Naar mate de koffies koelden konden we de smaken beter onderscheiden. Er werd weer veel gepraat over koffie, randzaken en veel gelachen. Natuurlijk werd hier het pintje ook niet overgeslagen op het eind en hebben we nog genoeg besproken, ook niet-koffie onderwerpen. Uiteindelijk zijn we allen weer huiswaarts gekeerd met een paar samples van de gecupte koffies, LGB en wat secret stash Kenia Kiria. Echt, toen Jeff deze koffie aan het branden was voelde Rob een 'disturbance in the force'. My god wat kwam daar een fruit vanaf. De auto van de baristamoeder van Friso zal nog dagen geuren naar mooie koffie!

Het mooie aan zulke dagen is dat ze altijd te kort duren. Je hebt in feite te weinig tijd om echt alles te doen wat je zou willen doen en je wilt zoveel mogelijk met de mensen om je heen praten. Het fijne vind ik wel dat overal waar wij in het algemeen als koffiegekken komen we altijd weer hartelijk ontvangen worden. Dat vind ik ook het gave van de hele koffiewereld en alles er omheen.

BeanBattle!

Afgelopen vrijdag was ik aanwezig bij de zeer gastvrije crew van de Espressofabriek in Amsterdam o daar mee te doen aan de BeanBattle2, een soort van latte art throwdown in de zaak nabij de Westergasfabriek. Ik was uitgenodigd door Rick om hieraan mee te gaan doen dus daar geef ik heel graag gehoor aan.

Voorafgaand had ik geen idee wat ik moest verwachten, dus ben ik eerst nog even aan het oefenen gegaan bij mijn vriend Friso, die mij nog een paar tips meegaf en natuurlijk mocht ik gebruik maken van zijn MagicMelkPitcher genaamd 'Excalibur' om daarmee latte art te gaan schenken. De vorm van het kannetje gelijkte een beetje aan de Motta kannetjes die we allemaal wel kennen, mooie brede schenktuit die de melk mooi vloeit op de crema.

Ik was extra vroeg weggegaan uit Groningen om maar niet in de file te geraken en daardoor was ik een beetje te vroeg. Ik had nog niet gegeten maar Francesco Grasotti toverde een heerlijke risotto in elkaar en de heerlijke quiche was van Nina, een crewlid. Wat een gastvrijheid!


Uiteindelijk werd het lekker druk in de fabriek en de biertjes vlogen over de toonbank. De een na de andere baristagod kwam binnen; Kees Kraakman, Onno van Zanten en Francesco waren er natuurlijk al maar later kwamen ook nog Sander Schat, Nicole de Zeeuw, Astrid van Heumen (beide Golden CoffeeBox) en Nederlands op-een-na-beste barista Kim Staalman binnen. Kers op de taart was wel de entree van de nieuwe Nederlands Baristakampioen Coen van Sprang die ook voor de gezelligheid een kannetje melk meedeed.

Het principe is vrij eenvoudig; onder toeziend oog van een driekoppige jury (ditmaal bestaande uit Rick, Nicole en Kim) wordt er in de voorronde een freepour in een kopje verwacht. Degene met de mooiste creatie wint en gaat door naar de tweede ronde. Afhankelijk van het aantal deelnemers kan je nog een tweede ronde doen. De achtste- en kwartfinales kan het spannender worden gemaakt door verschillende opdrachten te maken in zogenaamde OddCups, diverse voorwerpen waar je een latte art in moet maken. Zo waren er bij deze BeanBattle de volgende voorwerpen; de onderzijde van een sinaasappelpers, een eierdopje, een plat dienblaadje, vierkante schaaltjes en een klein roomkannetje. Lastige obstakels. Je kan ook een latte art laten maken in een gewoon cappu kopje en in een espressokopje waarbij de voorwaarde is dat ze er hetzelfde uit moeten zien. Tricky!

De finale ging tussen Onno en Nina van de Espressofabriek en deze bestond uit een klein rubberen kinderlaarsje waarin ze de latte art moesten schenken. De winnaar was Nina, zij ontving een grote tas met cadeautjes die meegenomen waren door de deelnemers en publiek.

Uiteindelijk vond ik het een erg gaaf evenement waar het nog in de late uurtjes gezellig was. Ik moet toegeven dat ik wederom erg veel inspiratie heb gekregen door de vele gesprekken van de verschillende koffiegekken en ik denk dat zulke BeanBattles alleen maar gezelliger worden. Dank Espressofabriek en de volgende keer ben ik er weer bij! Ik zeg komt allen!

Dutch Barista Championship 2011

Zondag 27 november was het dan zover, de finales van de Nederlandse Baristakampioenschappen in de OZZOBar van het Van Der Valk hotel te Eindhoven. 8 baristi hadden zich hierop voorbereid en de favoriet voor de eindzege was ook al bekend, al met al een heerlijke start van een mooi kampioenschap. Ik werd samen met BrewMaster Frans Taapken van de Eenhoorn ingedeeld in de schoonmaakploeg, ik mocht machines reinigen en klaarmaken voor de baristi. Een klusje waarbij ik niet geheel ongeschonden uit de strijd ben gekomen. De jury bestond uit de top van de baristawereld, voor techniek deden Patrick Groenewold en koffiejuf Moniek Smit streng maar uiterst rechtvaardig hun best. Sensoring was in handen van Liesbeth Sleijsters, Rose van Asten, Onno van Zanten en Bjorn Aerts geleid door een Internationaal Jurylid.



De eerste die begon was Lisette van De Blonde Pater, een echt baristabedrijf wat met twee baristi veertegenwoordigd was in de finales, de ander was namelijk Marielle. Het begon goed, je zag de zenuwen maar uiteindelijk bedwong ze die en deed een magistrale performance die haar uiteindelijk de 7e plaats opleverde. Marielle werd uiteindelijk 5e.

Jochem van Taylor St. Baristas uit Londen was een deelnemer die ik hoog inschatte. Hij had een mooie performance laten zien tijdens de voorronde waarbij hij gebruik maakte van de Hario Drip pot met cloth filter waarin hij voor zijn signature gebruik van maakte. Ik als SlowCoffee geek was hier helemaal gek op en vond dit uiterst ingenieus gebruik maken van de nieuwe SlowCoffee trend. 

Er was een 'vreemde eend' in de bijt bij de finales, Joost van de Bakkersfabriek uit Utrecht. Getraind door misschien wel de beste trainer van het veld Joost Leopold deed hij zijn performance. Zijn special bestond uit Iles Flottantes, waarbij eiwitschuim werd gebruikt samen met de koffie om een heerlijk harmonieus geheel te vormen en daarmee liet hij zijn bakkersroots zien wat mij in elk geval enthousiasmeerde. Het was een persoonlijke favoriet van mij, mede omdat hij op de derde dag in de voorrondes als laatste zijn performance mocht doen en uiteindelijk doorging naar de finales. Een geweldige prestatie!

 

Uiteindelijk ging het toch om de presentatie van de topfavoriet; Coen van Sprang. De winnaar van de Louis Claus trofee van 2010 en begeleider van Yakup in Colombia liet er geen gras over groeien en let meteen zien waar hij voor kwam; winnen. Zijn performance had nog wel een paar aanpassingen ondergaan sinds de voorrondes en dat merkte je wel, zijn commentaar was dat dankzij de aanpassingen 'alles nog mooier werd'. Ik had de 'eer' zijn machine en werkplek te mogen reinigen en dat was even wennen, maar als je wilt winnen moet je oog voor detail hebben.

De laatste barista was ook een favoriet van mij, Kim Staalmans deed precies wat ze moest doen en zetten een perfecte performance neer. Haar signature was mooi uitgevoerd en haar handelingen precies en nauwkeurig. Mooie performance met een mooie filosofie erachter. Ik geloof echt een toptalent voor de toekomst en ze wordt nog wel een keer kampioen.

Uiteindelijk de uitslag:

1. Coen van Sprang - Lebkov
2. Kim Staalman - CoffeeCompany
3. Jochem Verheijen - Taylor St. Baristas, London
4. Inge de Boer - Marx 'O Larrys
5. Marielle Fiene - De Blonde Pater
6. Mark Hermens - Maro's
7. Lisette Massop - De Blonde Pater
8. Joost Vermeulen - De Bakkerswinkel

De Louis Claus trofee ging verdiend naar Kim Staalman.

Nog even een laatste noot, tijdens de prijsuitreiking werd de Louis Claus bokaal uitgereikt door de ouders van Louis Claus. Ik heb hem persoonlijk nooit gekend maar je voelde de ontroering en emotie van alle deelnemers en publiek toen hij uitgereikt werd door zijn ouders. De tranen van een jurylid zeggen mij genoeg om te beseffen dat deze man een toonbeeld was voor de gehele baristawereld. Dit heeft mij best diep geraakt en vind het spijtig dat ik hem nooit eens heb mogen spreken. Ik ben absoluut van mening dat deze prijs in stand moet worden gehouden voor de talenten binnen de baristacompetitie en hoop dat de uiteindelijke winnaar nog eens zichzelf nationaal kampioen mag gaan noemen.

Coffee Apps

De laatste tijd zijn er veel apps op de markt voor je smartphone die koffie als thema hebben. Veel mensen vragen mij wel eens welke apps ik de beste vind dus vond ik het wel leuk om hier een stukje over te schrijven.

Intelligentsia
De app van Intelligentsia is een persoonlijke favoriet van mij. De app is duidelijk en overzichtelijk en heeft als doel jou als consument informatie te geven welke koffiesoorten ze op dit moment in de winkel hebben. De app is overzichtelijk en hij downloadt automatisch de laatste koffiesoorten die ze op voorraad hebben. Elke soort heeft een kleine omschrijving van de smaak, wat foto's (meestal van de plantages) en de herkomst wordt weergegeven. Naast het koffieaanbod vind je er uitleg over wat Intelligentsia is, hoe ze te werk gaan, info over hun direct trade systeem en wat The Black Cat project inhoudt. Tevens is er een brewtimer en stap-voor-stap uitleg over de verschillende zetmethodes voor SlowCoffee. Als je hem nog niet hebt, download hem dan NU!

HasBean
De HasBean app bekijk ik eigenlijk wel dagelijks omdat ik benieuwd ben naar wat Steve er nu weer op heeft gezet. Steve Leighton is de eigenaar van HasBean en hij is in mijn ogen een grote koffielegende. Ik vind dit een overzichtelijke app met alle info die je eigenlijk verwacht. Je kan de laatste aanbiedingen van koffie bekijken, nieuwe koffiegadgets, zijn blog, tweets, video's en brewguides. Vooral de brewguides zijn een aanrader, ze zijn mooi weergegeven en het wordt erg goed uitgelegd. Begin met de eerste, daarna op volgorde de rest. Je kan zelfs koffie bestellen via de app, afgerekend met PayPal. Al met al een app die je echt moet hebben.


In My Mug
Eigenlijk hoort deze ook thuis in het rijtje van Steve Leighton. In My Mug is een app die Steve maakte voor het presenteren van zijn koffiesoorten. Hij zet filmpjes online waarin hij vertelt wat de koffie is, hoe hij smaakt en hoe hij hem heeft gezet. Hij doet dat vanuit zijn hoofdkwartier of vanuit de roastery. Je kan alle episodes terugkijken via de app, cupping notes maken, zoeken op koffiesoorten etc.

TamperTantrum LIVE
Dit is een app die elke koffieondernemer wel een keer gezien moet hebben. TamperTantrum is wederom een app van Steve Leighton maar hij gaat interviews houden met verschillende kopstukken uit de koffiewereld. Je krijgt filpjes en podcasts te zien van oa Gwylim Davies, John Gordon, James Hoffmann en nog vele anderen die vertellen over hun ervaringen en hun meningen over de koffiewereld en over de koffie industrie. Met name de presentatie van Gwylim Davies over vrouwen in de koffie en James Hoffman over Service in de koffie industrie zijn de moeite waard.

HandDrip
LET OP! Als je deze downloadt zijn er twee verschillende, eentje is in het Koreaans, eentje in het Engels. Die in het Engels kost geld dus als je Koreaans spreekt is die al goed genoeg voor jou. Dit is een app die ik recentelijk heb gevonden, het is een app die de verschillende filterzetmethodes voordoet aan de hand van filmpjes. Het gaat hierbij om de Melitta, Kalita wave, de Kono Dripper, de cotton funnel dripper en nog een paar andere dripmethodes. Voor elke SlowCoffeeNerd een must have.

Bloom Coffee App
Deze is vrij nieuw maar toch al een hele fijne app. Het is een app die je kan gebruiken voor het opslaan en maken van je verschillende koffierecepturen voor SlowCoffee. Je kan kiezen uit een zetmethode, daarna kan je de bonen invullen, grammage en watergrammage. als je dan op PLAY drukt loopt de timer af en geeft hij de bloomtijd aan inclusief de hoeveelheid water die je moet gebruiken en wat je daarna moet doen. Als de bloomtijd is afgelopen geeft hij een seintje en kan je de rest van het water opschenken. Een ideale app die je helpt bij het maken van een mooie SlowCoffee en je moet hem zeker downloaden.

CoffeeTools by Espressoparts
Deze app is een hele mooie app om je espressoshots in op te slaan en te evalueren. Je vult je gegevens in, de app rekent een formule/receptuur voor je uit en je kan aan de slag. Deze app is ideaal voor het documenteren van de verschillende bonensoorten en resultaten van recepturen.









Dit waren mijn favoriete apps voor koffienerds zoals ik, mocht je er zelf nou ook eentje hebben die het delen waarc is, laat het me dan even weten. Ik ben altijd op zoek naar mooie apps die me kunnen helpen mijn kennis te vergroten.

How SlowCoffee changed my life

Hello!

It's time for my second blogpost and I was thinking the subject should be my turning point in coffee, the SlowCoffee experience.

Last year in september, my good friends from Baristashop.nl gave me the message of the latest filtering techniques. Well, actually they are already quite old but it was returning to the coffee houses all over the world, so why not in my store. I bought myself an aeropress, a 3-cup chemex, a plastic hario one cup filter and a clever dripper. I also bought differect kinds of filters, brown and white ones to try which were better for the extraction. I didn't want a french press, I already used those and I wasn't impressed. I worried about the taste of the coffee, because the grinds were in contact with the coffee constantly. Later I realised that I could easily pour it over in a little pitcher but back then I wasn't that clever ;)

I started experimenting with my own house blend that I used on a daily basis for the franchise, and it was a very dark espresso roast. You could imagine how it would taste like, it was dark, bitter, burnt and just tasted awful. It's a great blend for an espresso in generally, but for this type of fiddeling with coffee it was unsuitable. Thats why I just forgot about the slowcoffee gadgets and put them aside for a little while.

Later on, I realised that I was probably using the wrong kind of coffee for it. So I ordered the book from Scott Rao 'Everything But Espresso' to learn more bout extractions and how they behave in the different filtering techniques. My eyes were opened right away! Terms as TDS, extraction yield, brew ratio, various calculations and also how to handle the grinder and what the water quality dows to your brew invaded my mind. I also learned that you must use lighter roasted beans to get the best extraction and so I started to order single origins from roasters.

Almost immediately I could taste the difference, so I orderd more and more. At one point I was just ordering beans to try them for myself and making just slowcoffee with them for myself. I was amazed by the results.

At this point I realised that after almost three years in the coffee shop business I was missing out on the good stuff, so I did the SCAE-baristacourses and started to develop my tatste for coffee. I participated in the first Dutch BrewersCup and Aeropress Championships, attended the Belgian Aeropress Championships and worked as a volunteer at the SCAE World Of Coffee in Maastricht at the BrewBar. I developed a tatse sense and I was growing in my skills.

During the SCAE Level 2 exam, I had to make coffee in a different way then using the espressomachine. The examinator took a shot of me when preparing a chemex. Sadly, it is in Dutch but I think you get the idea ;)

 

Koffiemasters Apeldoorn

Afgelopen Augustus was ik uitgenodigd door Sander Arnoldussen van Koffie Op Wielen uit Apeldoorn om jurylid te zijn tijdens een nieuw event genaamd 'Koffiemasters' waarin de lokale horeca het tegen elkaar opnam in een wedstrijd voor het lekkerste kopje koffie van de stad. De overige juryleden waren Liesbeth Sleijsters van CocoonCoffee, Patrick Groenewold van SingleEstate Coffee en Joost Leopold van De Koffieschool. Ik voelde me dus een groentje op het gebied van jurering bij deze toppers! Natuurlijk had ik mijn aeropressje meegenomen voor nog wat lekkere koffie voor de eerste kandidaat ging beginnen.

Het evenement vond plaats in Cafe van Kinsbergen in Apeldoorn. Ze hadden een mooie stand opgebouwd met twee SanRemo espressomachines, een podium, een digitale klok (misschien ook interessant voor de finales van de DBC!), een koelkastje voor de melk en een jurytafel. De hele show werd aan elkaar gepraat door een bekende van de organisatie en die deed dat uitermate naar behoren. Naast de overall prijs hebben we ook nog 4 oorkondes uitgedeeld, namelijk die voor de beste smaak, beste presentatie, beste signature drink en beste techniek.

De regels waren vrij eenvoudig, de deelnemers moesten binnen 15 minuten vier espressi, vier cappuccini en vier signature drinks maken die bereid waren met de espresso die ze dagelijks gebruiken in het bedrijf. Als jury hebben we dus alle melanges geproefd die je maar kan bedenken. Uit mijn hoofd, Peeze, Segafredo, Bazar, Musetti, Illy en een paar 'huismelanges'.

De espressi ware zoals verwacht behoorlijk anders dan we gewend waren, maar we hebben toch een paar goede espressi geproefd. De laatste die we kregen was een espresso van Cafe Hamer die goed gezet was. hij verdiende dan ook terecht de oorkonde voor de beste smaak. De beste presentatie ging naar Bart van Cafe Confetti vanwege zijn manier van presenteren. Hij vertelde goed wat hij deed en deed dat opgewekt en aandachtig.

De winnaar voor de beste techniek ging naar Lisa van De Heerlijckheyd, zij had een goede techniek van het maken van de juiste koffiespecialiteiten en deed dit vol overgave. De oorkonde van de beste signaturedrink ging naar Loes van Het Nieuws van Apeldoorn. Zij had een sig gemaakt van peperkoek, cookies-siroop en een mousse van vanille. Daarbij had ze een huisgemaakte brownie gemaakt. Het leuke was dat ze het samen met de chef bedacht had! Over het algemeen waren er veel leuke signaturedrinks. Ik heb een Cona met Syphon filter gezien waarbij in het bovenste gedeelte specerijen en noten werden toegevoegd die tijdens de performance infuseerden met de koffie. Interessant! Maar er waren ook een paar kleine teleurstellingen bij, bijvoorbeeld dat iemand zich niet zo goed had voorbereid en als signature drink een doorgewone Latte Macchiato maakte. Dat was dan ook het uiterste, de overall indruk was erg leuk.

De uiteindelijke winnaar was Lizzy van Cafe Martins. Zij had de beste techniek, de beste espresso, goede cappuccini en een leuke signature. De doorslaggevende factor voor de jury was dat zij tijdens haar performance de espresso die ze gebruikte voor de cappuccini wegdeed en verving voor een nieuwe vanwege een te lange doorlooptijd. Dit vereist lef en vakmanschap en dit imponeerde de jury op dusdanige wijze dat zij zich nu de Koffiemaster van Apeldoorn mag noemen! Lizzy, we zien je volgend jaar bij de Dutch Barista Championships!

Als slotconclusie denk ik dat het doel van de Koffiemasters behoorlijk goed gehaald is. Het werd georganiseerd om de koffiebeleving in Apeldoorn op een voetstuk te zetten door de lokale horeca een kans te geven zich te presenteren. Het was goed gecommuniceerd door zowel de organisatie als de deelnemers en er was dan ook veel publiek aanwezig. Op een gegeven moment was het zelfs zo dat de ruimte te klein was! Al met al een geweldig evenement dat zeker een vervolg moet hebben, het kan in elke stad denk ik wel plaatsvinden. Hopelijk ben ik dan weer jurylid... maar dan wel met draaiende stoelen en een knop voor me? ;) 

Hieronder nog een paar filmpjes voor een kleine sfeerimpressie!

 

Aeropress

Veel mensen vragen mij wat een goedkope en goede manier is van koffiezetten, waar je zonder veel te veel rommel een mooi bakkie leut mee kan produceren. Mijn antwoord is steevast; Aeropress.

Ik heb het afgelopen jaar veel dingen aangeschaft voor het maken van filterkoffie. Ik begon vorig jaar september met het fenomeen SlowCoffee en pakte dit goed aan. Ik kocht een 3-kops Chemex, een kunststof Hario V60, een Clever Dripper en een Aeropress van mijn vrienden van Mijn Broer En Ik, beter bekend als baristashop.nl waar je alle gadgets kan kopen. Later kwam daar nog een Syphon bij van Hario. Ik kocht er filters bij, serveerkannetjes en heb nog even overwogen een brewstation te kopen maar dat werd me een beetje te gek.

Anyway, in het begin moest ik niks hebben van de plastic drukcilinder maar na een tijdje kwam ik er achter dat ik hem verkeerd gebruikte. Ik had bij youtube de filmpjes gezien dat je hem moest gebruiken als een soort van espressomaker want daar is hij officieel ook voor bedoeld. Je fijne koffie gebruiken, weinig water en snel handelen. Als je dan koffie wilde moest je hem aanlengen met water als een soort americano. Dus ik gebruikte de diep donkere espressoblend waar ik dagelijks mee werkte en merkte dat het niet echt lekker was. De techniek vond ik ook niet echt praktisch, je moest hem met open filter naar beneden op een kopje zetten, water opgieten tot (2), plunjer erop en doorduwen. Omdat je dus een open filter had drupte de eerste extractie er al weer doorheen dus snel dat ding erop en aanduwen. Resultaat laat zich te raden. Nee, eerste keer was ik er geen fan van.

Later werd ik onderwezen door sensei Friso van der Mei en die leerde mij een hele andere techniek en ook een hele andere manier van koffiebereiding. Je moest mooie filtermaling gebruiken in de gebruikelijke brewratio van 1:16 dus 60gr gemalen op 1000gr water. Dat resulteerde in een 12gr per 200gr water. Daar ging ik mee aan de slag. Ook leerde hij mij de 'Inverted' techniek, waarbij de de Aeropress 'op de kop' zet zodat je de extractie in de cilinder houdt en dus geen tussentijds extractieverlies krijgt.

In de Aeropress past ongeveer 250gr water maar ik houd altijd rekening met de gemalen koffie, dus ik begin meestal bij 14,5gr -> 225gr water. Ik ben zelf fan van de inverted techniek geworden dus die gebruik ik meestal. Standaard handelingen; aeropress voorverwarmen, papieren filter spoelen, kopje voorverwarmen, boontjes wegen en malen. Ik gebruikte een fruitige kenia die ik had gekregen van Friso. Watertemperatuur had ik nog geen idee van wat dat zou doen met de koffie, maar daar kwam ik later pas achter. Dus ik de filtermaling erin, 30gr opgieten, 30sec infuseren, rest van het water opgieten, 45sec extractie, filterdeksel erop, omdraaien en doorduwen. Dit alles binnen de 3 minuten. Het resulteerde in een hele mooie heldere fruitige koffie met licht zoete tonen. Ik was blij verrast! Nog verraster werd ik toen ik merkte dat waterkwaliteit en opschenktemperatuur ook invloed heeft op de smaak van koffie. Lagere temperatuur zorgde soms voor meer zoetheid, gefilterd kraanwater uit een britta filter maakte dat de smaak mooier naar voren kwam. Later ging in experimenteren met de DISK van CoaveCoffee. Je merkte echt het smaakverschil tussen een papier filter en de metalen filter.

Na verloop van tijd ging ik recepturen opschrijven voor mij logboek. Een mooi voorbeeld uit de voorbereiding van de BrewersCup van dit voorjaar:

Bonensoort: Panama Los Lajones Organic Honey Processed
Leverancier: GoldenCoffeeBox
Maler: Mahlkonig Guatamala
Water: Ongefilterd kraanwater

Methode: Aeropress met DISK

Grammage: 20,5gr
Water: 200gr
1e infusie: 45sec op 82grC, 70gr. Daarna opschenken langs rand.
Extractie: 45sec
Doorduwen: 51sec
TDS: 2,1

Tot slot nog een filmpje van mijn vriend Marc uit Belgie, gemaakt tijdens de Aeropress kampioenschappen. Hij werd runner-up achter Charlene de Buysere in het Belgisch Aeropress Kampioenschap, gehouden op 2e paasdag van dit jaar bij Caffenation te Antwerpen. Hier zie je mooi de beide zetmethodes voorgedaan.

CoffeeCulture in Groningen

Hi there, this is my first blogpost for all of you English readers out there. I hope you will enjoy it!

I was wondering what subject my first blogpost should have, but then one of my friends reminded me of a good subject, why not describe the CoffeeCulture in my hometown and my experiences with it. I live in Groningen and have been the owner of two franchise espressobars (better not say coffeeshop in the Netherlands) in the city center. One was situated in the main shopping street, the other was located next to the local museum and Central railway station. Groningen is the largest city in the north of the Netherlands in a rural area. Lots of wide open spaces and farmland. The city has a regional function as the main shopping city and it attracts also a lot of german guests. It is a student city, lots of students at the University and businesschools.

In my opinion, Groningen is widly seen as a great benchmark city, 'if it works there it will work anywhere'. So a lot of new franchises and bigger companies start a shop in Groningen. For instance, about five years ago you only had three stores who sold coffee in a proper way. They were CoffeeBreak, CoffeeUnited and Douwe Egberts. Although Douwe Egberts was more of a gift shop who sold coffee on the side. Nowadays, there are a lot more espressobars and franchises in the city. We have two CoffeeCompany's, a Simon Levelt (machine- & coffee shop), Doppio, Kaldi (machine- & coffee shop), two Coffee United's, Douwe Egberts revamped the store and became a proper cafe, CoffeeBreak, CosiCoffee, MiCaffe at the University and last august a Starbucks opened at the central railway station. And thats not all, the regular bars and pubs also start to see the value of good coffee quality so they improve their machines, beans and they take courses to learn how it is properly made.

I must say that all these developments did actually change the way people drink coffee. More and more people learned about the changes in the coffee experience and learned about the taste of coffee. At one point, I even thought that people actually started to select the place where they wanted to drink coffee. But I was wrong.

If one shoppe had a too long waiting line, they would turn around and go to another place, and another, and another... It was just that they wanted to drink coffee someplace special. They came for the great seat near the window with the view, the place upstairs so they could sit there with the laptops, drinking one espresso and talk to the family for hours and hours on skype. They didn't care for the taste, it was just convenient.

I noticed that the level of taste in the espressobars was everywhere the same. Dark roasted espressoshots from italian roasters with dark, chocolate and hazelnut roasted flavours. Some where underextracted, giving the most horrid espresso ever. However, the place was packed with people who drank coffee! Was it the atmosphere, the food, the situation? The people just liked it.

I thought about how to deal with this and I started to focus on taste. I noticed that my espresso was a bit acidic, so I bought 18 gr VST baskets and turned up the temperature a little bit to 93C. I changed my burrs in the grinder, changed the amount of coffee and started to experiment with flavour. I wanted it to be more sweet. The reaction was amazing. The people started to realize that someone in the city was playing with taste and flavour of the coffee. Then I started to import beans from abroad, Intelligentsia, HasBean, Caffenation, SquareMile as a special besides my franchise coffee. I added SlowCoffee to the menu and the people loved it, they were surprised by the fact that someone did something else then the others. So I tought my staff that they had to focus on coffee quality and taste and brought them all to the same level of performance to guarantee the level of quality. And guess what, people came to the store just to see what kind of specials I had this time and they said that no matter who made the coffee, it always tasted perfect. They told me that at the other stores the coffee sometimes was good, sometimes bad. It depended on who was operating the machine. The staff responded in starting to find coffee interesting, and they started to play with flavour and taste itself. I even gave them a Chemex for chistmas. They were absolutely delighted and started to use it for experimenting wth flavours and they applied it in the shop! I had never thought this would happen! 

Sadly, this august I had to stop with the franchise. The store was taken over by someone who is more commercial so the specials went away and the quality of coffee went down to the same level of the others. Fortunately, there is still a small group of 'my' staff there who takes good care of the coffee so the standard is still ok. When someone askes me where to get good coffee in Groningen, I will always send them over to 'my' store but the waiting is now for someone who really stands up and brings the Third Wave to Groningen!

Klein Groen Zakje

Vandaag wil ik het even hebben over een grote verslaving van mij en van velen, het Kleine Groene Zakje. Afgelopen januari maakte ik kennis met dit fenomeen en merkte dat het toch wel een verandering teweeg bracht in mijn kennis over koffie.

De uitvinder ervan, Rob Berghmans vertelde mij dat dit zijn kindje was. Het is de bedoeling om altijd biologisch geteelde bonen te gaan gebruiken voor de blend. De laatste blend die ik thuis heb gehad was eentje van drie bonen, allen arabica en gemelangeerd in de verhouding 50-25-25. Ik meende de Yirgacheffe, Honduras Marcala en Malawi Geisha. Hoorde dat hij binnenkort weer bezig gaat met de melangering door er een pulped natural Brazil in te gaan verwerken. Daar wordt ie in elk geval wat zoeter van.

LittleGreenBag is het pronkstuk van Caffenation en wordt met liefde behandeld door roastmeister Jeff Verellen, onlangs wereldkampioen Aeropress geworden tijdens de HOST in Milaan. Ik ben nog niet vereerd geweest met hem samen te mogen branden, maar wat ik weet van horen zeggen is dat hij bijna feilloos aanvoelt wanneer de bonen klaar zijn om uit de Giessen gehaald te worden. Daarna uiteraard luchtgedroogd voor optimale smaak. Kenmerkend voor de bonen is dat ze licht gebrand worden om daardoor de verschillende smaken naar buiten te laten komen. Ik vind hem met name uitermate geschikt voor cappuccino vanwege de iets rinsige smaak die vaak naar boven komt. Samen met de melk is hij dan in harmonie en krijg je een zoete cappuccino waar je de verschillende smaaktonen van de espresso ook in proeft.

Er zijn een paar aanbieders in Nederland van deze mooie melange, namelijk The Village Coffee & Music in Utrecht, IJssalon Crusio in Bergen op Zoom en recentelijk ook de filters bij Coffee United in Amersfoort. Ik vind het zelf heel erg fijn om ze te halen uit Antwerpen maar de rest weten deze bonen te waarderen en hoe ze ze het beste kunnen bereiden. Het fijne is ook dat ze altijd de onderdelen zelf krijgen zodat ze deze zelf kunnen uitproberen. Daardoor krijg je altijd leuke verrassende espresso te proeven, vaak met frisse zoetheid van citrus maar ook tonen als hazelnoot, sinaasappel en chocolade. Mooi voorbeeld hiervan is de Harrar die ik van ze kreeg;

Tenslotte nog een kleine opmerking, er zijn mensen die het soms niet helemaal eens zijn met de brandwijze van Caffenation. Het is soms te rinsig daar waar mensen diepe donkere smaken verwachten. Het is ook geen boon waar de beginnende koffiedrinker mee moet starten denk ik. Ik ben van mening dat de LittleGreenBag heel erg goed geschikt is als dubbele ristretto uit de naked of in een cappuccino. Je proeft dan juist de smaak waar hij bekend om staat. Dus niet meteen afkraken als je hem proeft en hij is te rinsig, eerst kijken hoe hij behandeld wordt door de barista. Het is en blijft een topproduct.

Koffievrienden

Goed, mijn eerste bericht gaat over mijn vrienden in de koffiewereld. Via dit bericht wil ik ze even bedanken. De afgelopen periode is er veel gebeurd met mij. Ik heb veel dingen meegemaakt die ik niemand maar dan ook echt niemand toe zal wensen. Ik zal proberen mijn emotie te bedwingen en in het kort uitleg geven waar het om gaat.

Ik heb 3,5 jaar een franchise gehad in Groningen met twee zaken waar ik heel erg veel plezier aan heb beleefd. Het waren twee zaken met allebei hun eigen karakter en uitstraling. Ik was met name verliefd op de zaak in de drukste winkelstraat van Groningen; de Herestraat. Dit zaakje was alles wat ik me wenste, een klein knus zaakje waar ik mijn nieuwe passie kon weerspiegelen, namelijk koffie. Wegens vervelende omstandigheden waar ik nu even niet over wil praten moest ik er in augustus dit jaar mee ophouden. Dit is echter niet zonder slag of stoot gegaan en nu nog steeds heb ik het er moeilijk mee.

Sinds september vorig jaar heb ik een aantal mensen leren kennen doordat ik had besloten mijn liefde voor het koffievak verder uit te diepen. Ik heb met name via twitter mijn interesse in koffievak tentoongespreid door veel foto's en tweets te versturen met waar ik mee bezig was. Met name de nieuwe beweging van SlowCoffee heeft mij nieuwe inspiratie gegeven en ik heb veel nieuwe mensen leren kennen die dezelfde passie en liefde voor het koffievak met mij delen. Bij hen kan ik ook mijn verhaal kwijt en kan ik openlijk praten over de situatie.

Friso
De eerste persoon die ik even aan wil halen is Friso van der Mei. Ik heb Friso voor het eerst leren kennen tijdens de Horecabeurs in Assen van januari 2010. Ik werd gevraagd door Ticino uit Klazienaveen of ik misschien een paar dagen wilde draaien als barista op hun nieuwe Faema Emblema. Ik ben toen met hem in aanraking gekomen. Ook via Twitter ben ik meer over hem te weten gekomen. Hij heeft een eigen Grand-Cafe in Drachten waar hij op een Mirage hele mooie dingen laat zien. Hij heeft mij geintroduceerd met de wereld van de Extract-MoJo en heeft mij verschillende dingen geleerd hoe je recepturen moet berekenen, VST-Baskets, NakedFilters, bonenleveranciers en alles wat je nog kan bedenken. Mooie herinneringen heb ik aan de Nederlandse SlowCoffee Kampioenschappen en Aeropresskampioenschappen, waar we tot diep in de nacht recepturen hebben gemaakt en geproefd, testen met de MoJo en afgeblust met een biertje. Ook als ik weer eens wat lekkers bestelde dacht ik altijd even aan hem en bestelde even wat mee. Datzelfde deed hij ook bij mij. Het fijne vind ik ook dat ik altijd bij hem langs kan komen en bij hem even mij verhaal kwijt kan. Een vriend in hart en nieren en staat altijd klaar voor leuke koffie-events. Ik hoop dat ik hem als vriend kan behouden, ook nu ik niet meer zoveel spannends aan het doen ben.

Richard

Een tweede is toch wel mijn mentor, mijn raadsman en leraar. Richard Schukkink heeft toch veel voor me betekend wat betreft mijn opleiding. Ik ben eigenlijk via via met hem in contact gekomen. Ik wilde mijn SCAE-opleiding gaan doen maar wist niet echt waar. Ik had kortstondig contact met hem en mocht in plaats van zijn gebruikelijke locatie bij hem thuis de opleidingen gaan volgen. Daar was ik erg verheugd over en heb dus mijn SCAE lvl 1 en 2 met succes bij hem thuis afgerond. Ik heb mogen kennismaken met zijn vrouw en voorbeeldige kinderen, heb veel met hem gesproken over hoe het met mij zit en heb veel inspiratie opgedaan bij hem. Volgens mij is hij nog steeds overdonderd van mijn presentatie van de Chemex tijdens mijn lvl 2 examen. Ik heb al met hem gesproken over thee en wil ook een theecursus bij hem gaan volgen. Altijd als ik ergens kom waar een mooie theewinkel is kan ik het niet helpen om even aan hem te denken. Zo had ik laatst iets voor hem meegenomen uit Kopenhagen, weet eerlijk gezegd nog steeds niet wat het was. Zijn lessen hebben mij zeer veel geleerd over de koffie maar ook over thee en met name smaak heb ik bij hem leren te analyseren.

Caffenation
In januari van dit jaar ben ik samen met mijn vriendin een lang weekend naar Antwerpen geweest. Ik had al een beetje vernomen van de Antwerpse koffiescene maar eigenlijk heeft dit bezoek mijn ogen wel geopend. Ik kwam terecht bij toch wel mijn voorbeeld en smaak van hoe in mijn ogen een espressobar eruit moet zien; ik kwam bij Caffenation.
Ik was er nog nooit geweest maar toch voelde ik me gelijk thuis aan de Hopland. Ik raakte vrij snel in gesprek met eigenaar Rob Berghmans en hij begon meteen zijn passie en enthousiasme op me los te laten, wetend dat het blijvend zou zijn. Ik was de periode voorafgaand een beetje de weg kwijt, ik wist wel wat ik wilde maar het kwam er niet echt uit. Ik had een trigger nodig en dat werd het enthousiasme van Rob. Hij liet me zien dat je op een hele simpele manier iets heel erg moois moet neerzetten. Van hem heb ik ook geleerd dat ik sfeer en beleving in de zaak net zo belangrijk zijn als goede koffie en de manier van zetten. De Rock 'n' Roll sfeer in de zaak, samen met de passie en liefde waarmee het gemaakt wordt heeft mij doen beseffen dat dit toch wel het mooiste vak is wat er bestaat. Er volgden meer afspraken, de Belgische Aeropress kampioenschappen en de proeverij begin oktober waar de Aeropress van Jeff werd getest die hij zou gebruiken tijdens de WAC. Alles onder het toeziend oog van allemaal koffiegekken. Ook de baristi zijn inmiddels fijne bekenden geworden, Bert, Isa, Jeff, Roeland... allemaal toppers!



Ik heb nog veel meer vrienden bij wie ik alles kwijt kan. Ik wil graag nog een paar mensen bedanken voor al hun tijd en luisterend oor die ze voor me klaar hebben. Niet op volgorde... ;)

Frans Taapken - Dutch Brewmaster, werkzaam bij De Eenhoorn in Kampen
Tineke Jansen - Koffiemeesteres bij De Eenhoorn in Kampen
Marc Berringe ;) - Koffiegek uit Belgie, inmiddels een zeer fijne vriend
Patrick Groenewold - Eigenaar Single Estate
Joost Leopold - Koffieschooleigenaar
SOK Amsterdam - Sander, Onno en Kees... need I say more?
Rick van de Espressofabriek - Eigenaar en ondernemer
Moniek Smit - Koffiejuf
Jaap van De Groene Boon - Bonenspecialist
Fascino Coffee - mijn eerste ervaringen met single origins, vergeet ik nooit meer
The Village Coffee & Music - de boys uit Utrecht zijn echt gaaf
Aad Bruggeman - eigenaar Dell'Arte
ScreamingBeans - Dick en de crew
Annemarie Tiemes - SCAE Coordinator en inmiddels fijne vriendin
Crusio - Koen & Kiona en Bonnie en de rest van de crew
Sander Groenink - eigenaar CU Zwolle
Peter Wisserhof - eigenaar CU Amersfoort, tevens RAY niet vergeten!
Jelle Algra - vertegenwoordiger Mocca'dor
Grardie - Lebkov, Coen, Yakup
Sebastiaan van Pommeren - Utrechts koffiemachinepaleis
EBCaffeina - Nijmeegse koffiespecialisten
Sander Arnoldussen - KoffieOpWielen

Er zijn nog zoveel mensen die ik blijkbaar zal vergeten, maar in elk geval ben ik blij dat ik een schare vrienden heb opgebouwd. Ik zal proberen in de toekomst mijn koffieblog te vullen met weetjes en commentaren.